Login



Προφίλ

Το Εργαστήριο Μαθησιακής Τεχνολογίας και Διδακτικής Μηχανικής, ιδρύθηκε το 2000 (ΦΕΚ, 2873/9/8/2000 (723)). Το αντικείμενο του εργαστηρίου είναι η Μαθησιακή Τεχνολογία (ανάπτυξη και αξιοποίηση τεχνολογικών περιβαλλόντων μάθησης) και η Διδακτική Μηχανική (δημιουργία, προσαρμογή και αξιολόγηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων). Το εργαστήριο εξυπηρετεί ερευνητικούς σκοπούς και σκοπούς διδασκαλίας (προπτυχιακά, μεταπτυχιακά, επιμόρφωση) στο πεδίο των εκπαιδευτικών εφαρμογών των Τεχνολογιών της πληροφορίας και της Επικοινωνίας καθώς και σε αυτά της Διδακτικής των Μαθηματικών και των Φυσικών Επιστημών.

Το εργαστήριο έχει ως βασικό σκοπό, να προάγει την έρευνα σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, που αφορά στη :

  • Δημιουργία νέων τεχνολογικών περιβαλλόντων μάθησης (με ιδιαίτερη έμφαση στη μάθηση θεμάτων που άπτονται των θετικών επιστημών), καθώς και στη διερεύνηση των κατάλληλων διδακτικών συνθηκών αξιοποίησής τους. Πέρα από τα ερευνητικά πορίσματα έργο, του εργαστηρίου είναι η ανάπτυξη πρωτότυπων τεχνολογικών συστημάτων (prototypes), καθώς και η ανάπτυξη και παραγωγή πλήρων εφαρμογών μέσω της συνεργασίας με άλλα τεχνολογικά ερευνητικά εργαστήρια και εταιρείες.
  • Ανάπτυξη μοντέλων της Διδακτικής Μηχανικής. Οι έρευνες αλλά και η ανάπτυξη συστημάτων αφορούν πληθυσμό-στόχο ενός μεγάλου εύρους: από μαθητές (πρώτης σχολικής ηλικίας, γυμνασίου και λυκείου), ως φοιτητές και ενήλικες.
  • Διάδοση των εννοιών και τεχνικών της Μαθησιακής Τεχνολογίας και της Διδακτικής Μηχανικής και χρησιμοποίησή τους στους τομείς της καταπολέμησης του σύγχρονου αναλφαβητισμού, της κατανόησης και εκπαιδευτικής βελτίωσης πολύ-πολιτισμικών σχολικών μονάδων και της διεπιστημονικής προσέγγισης της γνώσης.

Παράλληλα, η συστηματική ανάπτυξη ερευνητικών προγραμμάτων στον τομέα της Μαθησιακής Τεχνολογίας και της Διδακτικής Μηχανικής παρέχει σημαντική υποστήριξη στα αντίστοιχα προπτυχιακά μαθήματα καθώς και στα μαθήματα Έρευνας και Πρακτικής Άσκησης των φοιτητών που εποπτεύονται από τον Τομέα Διδακτικής Θετικών Επιστημών και Νέων Τεχνολογιών του Τμήματος (Εφαρμοσμένη Διδακτική Μαθηματικών, Εφαρμοσμένη Διδακτική Φυσικών Επιστημών – Περιβάλλοντος, Εφαρμογές Μαθησιακών Δραστηριοτήτων στο Νέο Τεχνολογικό Περιβάλλον).

.

Επιστημονικός προσανατολισμός

Η Μαθησιακή Τεχνολογία (Learning Technology) αποτελεί ένα σύγχρονο διεπιστημονικό χώρο, που έχει ως έργο την έρευνα για την ανάπτυξη και αξιοποίηση νέων περιβαλλόντων μάθησης που βασίζονται στις εκπαιδευτικές εφαρμογές των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ).

Η Διδακτική Μηχανική (Instructional Engineering) αποτελεί, σύμφωνα με τον Yves Chevallard που εισήγαγε διεθνώς τον όρο (Ingenierie Didactique), «το σύνολο των έργων που αποσκοπούν στη δημιουργία και στην πραγματοποίηση διδακτικών προγραμμάτων», δηλαδή το σύνολο των τεχνικών παρατήρησης, προσδιορισμού των διδακτικών μεταβλητών και λήψης αποφάσεων σε πραγματικές συνθήκες. Στον τομέα αυτό δημοσιεύονται κάθε χρόνο πολυάριθμες ερευνητικές εργασίες που εστιάζονται κυρίως στην επεξεργασία θεωρητικών μοντέλων σχεδιασμού, παραγωγής και αξιολόγησης διδακτικών καταστάσεων στις περιοχές των Μαθηματικών και των Φυσικών Επιστημών.

Η έρευνα στη Διδακτική των Θετικών Επιστημών δίνει μεγάλη σημασία στα «χαρακτηριστικά του Μαθησιακού Περιβάλλοντος», στις «Καταστάσεις» μέσα από τις οποίες αποδίδεται η λειτουργική αξία των γνώσεων, στο «Διδακτικό Συμβόλαιο» που καθορίζει την αλληλεπίδραση ανάμεσα στους διδάσκοντες και στους μαθητές καθώς και στις «γνωστικές δυσκολίες» που οι τελευταίοι συναντούν. Μία από τις ιδιαιτερότητες της Διδακτικής Μηχανικής σε σύγκριση με άλλες ερευνητικές περιοχές είναι η επιστημολογική διάσταση της προβληματικής της που λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα των εμπλεκόμενων γνώσεων.

Οι έρευνες τόσο στο χώρο της Ανάπτυξης Τεχνολογικών Περιβαλλόντων Μάθησης όσο και στον χώρο της Διδακτικής Μηχανικής, παρόλο που έχουν μια ιστορία 30 ετών, δεν έχουν εμφανίσει μια σταθερή από κοινού ανάπτυξη παρά μόνο κατά την τελευταία ουσιαστικά δεκαετία.

Ο επιστημονικός τομέας του Σχεδιασμού, της Ανάπτυξης και της Εκπαιδευτικής Αξιοποίησης της Μαθησιακής Τεχνολογίας είναι ένας χώρος στον οποίο οι κλάδοι της Διδακτικής και της Γνωστικής Ψυχολογίας έχουν ένα ειδικό βάρος (όπως και αυτοί της Τεχνητής Νοημοσύνης, και της Τεχνολογίας των Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών συστημάτων).

Η Διδακτική Μηχανική προσφέρει τα θεωρητικά και μεθοδολογικά εργαλεία που επιτρέπουν την καλύτερη διερεύνηση της επίδρασής των νέων περιβαλλόντων σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, ενώ δίδει στοιχεία για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών των εφαρμογών αυτών που είναι κατάλληλα για διαφορετικές ηλικίες κοινού.


Ερευνητικοί τομείς

Το εργαστήριο αναπτύσσει δραστηριότητα σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες και αναφέρεται στους παρακάτω Τομείς:

  • Διδακτικής Μαθηματικών και Εφαρμογών
  • στην Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών
  • στην Αξιολόγηση (τεχνικές συλλογής πληροφοριών και λήψης διδακτικών αποφάσεων)
  • στο σχεδιασμό του Διδακτικού Υλικού
  • στην ανάλυση των επικοινωνιακών μοντέλων στην μαθηματική εκπαίδευση
  • Διδακτικής Φυσικών Επιστημών και Εφαρμογών
  • την Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών,
  • στην έρευνα οικοδόμησης Αναπαραστάσεων Επιστημονικών Εννοιών στην Προσχολική Ηλικία
  • λειτουργικής ένταξης των αναπαραστάσεων σε Αναλυτικά Προγράμματα παραδοσιακών και νέων ευέλικτων εκπαιδευτικών προγραμμάτων
  • Επιμόρφωση Εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων καθώς και Αξιολόγηση Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων.
  • Εκπαιδευτικές εφαρμογές των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας.

Η έρευνα (βασική και εφαρμοσμένη) αφορά ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών (συστήματα προσομοιώσεων, μοντελοποιήσεων, εικονικής πραγματικότητας, υπερμέσα, πολυμέσα, ρομποτικής, νοήμονα συστήματα, συστήματα επικοινωνίας και συστήματα συνεργατικών δραστηριοτήτων μέσω Internet, πολύμορφα-συνδυασμένα τεχνολογικά περιβάλλοντα (ρομποτικής, ασύρματης επικοινωνίας, GPS, κλπ). που απευθύνονται σε ένα ευρύ φάσμα πληθυσμού-στόχου από μαθητές (πρώτης σχολικής ηλικίας, γυμνασίου και λυκείου), ως φοιτητές και ενήλικες.

Συγκεκριμένα η έρευνα εστιάζει σε:

  • Σχεδιασμό των εκπαιδευτικών εφαρμογών των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας (Έρευνες και μεθοδολογίες προσδιορισμού προδιαγραφών, ανάλογα με το είδος, το κοινό στο οποίο απευθύνονται και το/α εμπλεκόμενο/α γνωστικό/ά αντικείμενο/α)
  • Μεθοδολογίες ανάπτυξης εφαρμογών (τα διαφορετικά χαρακτηριστικά των εφαρμογών απαιτούν διαφορετικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις).
  • Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών εφαρμογών (περιλαμβάνει κριτήρια, στάνταρτς αλλά και έρευνες για την δυνατότητα χρήσης στην εκπαιδευτική πρακτική)
  • Μάθηση στα νέα τεχνολογικά περιβάλλοντα, (Ποιοτικές έρευνες πάνω στην επίδραση στην μάθηση της διεπιφάνειας επικοινωνίας (ΗCI), των δραστηριοτήτων, αλλά και του περιβάλλοντος που διαμορφώνεται από την εκπαιδευτική χρήση του διαδικτύου Internet)
  • Ανάπτυξη εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων σε νέα τεχνολογικά περιβάλλοντα (ανοιχτά τεχνολογικά περιβάλλοντα, συνεργατικές δραστηριότητες μέσω διαδικτύου)
  • Μοντέλα ένταξης και αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών στην Εκπαίδευση (Μελέτες γενικής εκπαιδευτικής πολιτικής, επίδραση των ΝΤ στα αναλυτικά προγράμματα, μοντέλα ένταξης σε ειδικά γνωστικά αντικείμενα)
  • Επιμόρφωση στην αξιοποίηση των ΤΠΕ (μοντέλα και προδιαγραφές, μελέτες)
  • Ανάπτυξη προγραμμάτων σπουδών με βάση τα νέα μαθησιακά περιβάλλοντα
  • Ευέλικτη και Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (Μεθοδολογία Εκπαίδευσης, Διδακτικές μέθοδοι και διδακτικά μέσα για ενήλικες -προπτυχιακές, μεταπτυχιακές σπουδές και επιμόρφωση)
  • Επικοινωνιακά μοντέλα στην εκπαίδευση
  • Εκπαιδευτική χρήση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Share

Pages